Volgens INSTAT-gegevens verlieten in 2022 46,460 mensen Albanië. Terwijl tussen 2011 en 2022 7.5% van de bevolking van het land officieel is vertrokken.
Volgens het Centrum voor Economische en Sociale Studies wil 79% van de Albanese studenten het land verlaten, terwijl 95% van degenen die in het buitenland studeren geen zin hebben om terug te keren.
Waarom vertrekken jongeren?
Een stapel koffers stond vandaag op de Dag van de Jeugd opgesteld voor het Ministerie van Onderwijs en Sport. Activisten van de Beweging voor de Universiteit plaatsten ze als een teken van protest tegen het fenomeen van jonge mensen die onlangs massaal vertrokken.
Volgens hen zou vandaag de dag moeten zijn om enthousiast en vol hoop te zijn, maar zitten we in de grootste geloofscrisis in de toekomst.
"Dit blijkt uit de lege stadsstraten van jongeren, de terugloop van het aantal studenten, de achteruitgang van het vwo en het gebrek aan vooruitzichten op professioneel werk. Jongeren verlaten massaal Albanië, in het besef dat corruptie en nepotisme professionele prestaties in de weg staan. Lage lonen, het verdwijnen van de meritocratie, armoede, monopolies, de heerschappij van de oligarchie, de afwezigheid van de verzorgingsstaat en de transformatie van steden naar steeds nauwere ruimtes zijn de symptomen van een crisis die in de eerste plaats de jeugd treft.- de jongeren hebben aangifte gedaan bij het Ministerie van Onderwijs en Sport.
Ledia Dinoshi, een tweedejaarsstudente aan de Faculteit Vreemde Talen, vertelt aan Citizens Channel dat de situatie deprimerend is.
"Blijkbaar vanwege de economische omstandigheden, maar vooral ook vanwege het gebrek aan perspectief. De hoop is volledig op de jeugd gevallen. We hebben een groot gebrek aan verlangen en wil om deel te nemen, te werken of na te denken over hun toekomst in dit land. Ik denk dat dit ook leidt tot het massale vertrek of de lage resultaten die op onze middelbare scholen voorkomen, zoals uit het laatste geval bleek, of zelfs op universiteiten", -zei Ledia.
Gebrek aan perspectief, hoge kosten van levensonderhoud, corruptie, achteruitgang van de kwaliteit van het onderwijs en een gebrek aan democratie waren enkele van de door jongeren genoemde redenen die hen dwingen hun thuisland te verlaten.
‘Wonen in Tirana is moeilijk omdat een student in principe een baan moet vinden om zichzelf en de kosten van levensonderhoud te onderhouden. De kosten zijn erg hoog, omdat de levensstandaard erg hoog is, terwijl de huur hoog is en de lonen erg laag. Dus met een salaris van 300-350 duizend lek kun je geen huur van 500 euro betalen, kun je jezelf, je tent en vele andere dingen die studenten uitgeven niet beheren",- benadrukte Xhestiola Llanaj, eerstejaarsstudent.
Volgens Ledia Dinoshi is de steun voor jongeren verwaarloosbaar.
‘De steun vanuit de staat is vrijwel nihil, afgezien van een beurs waar excellente studenten, maar ook middelbare scholieren van profiteren. Er is geen andere vorm van ondersteuning, noch in de vorm van beurzen, noch in de vorm van sociale programma's voor de huisvesting van jongeren. De studentenkaart is te verwaarlozen. Het enige dat je met de studentenkaart kunt vastleggen dat je dagelijks nodig hebt, is het abonnement. Het dient ook niet voor vervoer naar Kamëz of Vorë, maar dient alleen binnen Tirana, wat voor veel studenten een nadeel is.”
Eén van de redenen voor het vertrek is volgens jongeren de achteruitgang van de kwaliteit van het onderwijs. Volgens het onlangs gepubliceerde rapport van het International Student Assessment Program "PISA 2022" staat ons land wereldwijd op de 62e plaats tussen 80 landen. Terwijl ze in de regio zijn, staan Albanese studenten samen met Kosovo op de laatste plaats wat betreft hun kennisniveau op het gebied van wiskunde, lezen en natuurwetenschappen.
‘De laatste beoordeling komt volledig overeen met het beleid dat de Albanese regering en het ministerie van Onderwijs de afgelopen jaren hebben gevolgd. Sinds de wet op het hoger onderwijs, of zelfs in het vwo. Door leraren te selecteren neemt de kwaliteit van leraren altijd af, vanwege de voordelen die worden gegeven aan bepaalde personen met politieke connecties", -betoogt Ledia Dinoshi.
Xhestiola zegt dat als de situatie zo blijft voortduren "logischerwijs zie ik mijn toekomst in het buitenland".
Erisa Kryeziu heeft een hogere studie journalistiek en communicatie en een Master of Science in Public Relations afgerond aan de Universiteit van Tirana. Ze is al vijf jaar journalist en projectmanager bij Citizens.al, waar ze rapporteert over sociale kwesties en mensenrechten, vooral over kwesties van rechten op het werk, in het onderwijs, gendergelijkheid, gemarginaliseerde groepen, mensen met een handicap zoals en voor milieuproblemen. Tegelijkertijd werkt ze als projectcoördinator met een focus op jeugd- en media-educatie. Gebruiker van nieuwe rapporteringstechnieken zoals "Mobiele Journalistiek" en instrumenten voor burgerbetrokkenheid bij berichtgeving (ECR-Engage Citizens Journalism).
